Starbucks หรือจะ สู้ร้านกาแฟโบราณ “โกปี๊”!

ผมแวะไปร้านกาแฟโบราณ “โกปี๊” ของนครศรีธรรมราชเมื่อเช้า…ตั้งวง Suthichai Live กับ “โกแอ๊ด” (สุธรรม ชยันต์เกียรติ) ที่เคยดวลบาสเก็ตบอลผู้อาวุโสกันมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน

วันนี้ในวัย 71 โกแอ๊ดยังแช่มชื่นแจ่มใน จิบกาแฟดำและชาซีลอนเข้ม ๆ กับ “อิ่วจาก๊วย” ด้วยกันก็ทำให้บทสนทนามีรสชาติสนุกสนานไปด้วย

โกแอ๊ดอรรถาธิบายว่าคนไทยเรียก “อิวจาก๊วย” ว่า “ปาท่องโก๋” ซึ่งผิด เพราะเกิดความสับสนของคนรุ่นใหม่

ที่รับประทานเป็นอาหารเช้ากับกาแฟนั้นความจริงคือ “อิ่วจาก๊วย” ไมใช่ “ปาท่องโก๋” เพราะ “ปาท่องโก๋” เป็นขนมอีกชนิดหนึ่งที่คนจีนเคยทำขายคู่กับ “อิ่วจาก๊วย”

อย่างแรกเป็น “ขนม” นึ่ง ก้อนกลมยาวคล้ายซาลาเปา ไม่มีไส้ เหมือนหม่านโถ เนื้อจะหยาบกว่าอิ่วจาก๊วย ที่เป็นแป้งทอดน้ำมันที่กินเป็นอาหารเช้านั้นคือ “อิ่วจาก๊วย” ซึ่งแปลว่าขนมทอดน้ำมัน

ร้านกาแฟโบราณแห่งนี้ก่อตั้งกันมาตั้งแต่ 1942 หรือ 76 ปีมาแล้วโดยคุณพ่อของโกแอ๊ดเป็นก่อตั้ง

คุณพ่อเป็นชาวจีนไหหลำ อายุ 21 แสวงโชคหนีความแร้นแค้นจากจีนแผ่นดินใหญ่ไปสิงคโปร์ เร่ิมด้วยรับจ้างเป็นกุลีแบกหาม จากนั้นก็อพยพมานครศรีธรรมราช หลังจากดิ้นรนทำมาหากินอย่างสมบุกสมบันแล้วก็ตั้งร้านกาแฟ “ตังหนำ” จนต่อมากลายเป็นร้านกาแฟ “โกปี๊” ที่โกแอ๊ดลูกชายสร้างเป็นธุรกิจ มีสาขาที่นครฯ 6 แห่ง มีลูกและลูกเขยช่วยบริหาร และกำลังเตรียมจะตั้งสาขาที่กรุงเทพฯในเร็ว ๆ นี้

ผมถามว่ากาแฟโบราณ “โกปี๊” สู้ Starbucks ได้ไหม?

โกแอ๊ดตอบอย่างไม่ลังเลว่า “สู้ได้สบายมาก…คนเมืองนครฯ และคนมาเยี่ยมเมืองนี้เขาอยากได้รสชาติกาแฟและบรรยากาศแบบท้องถิ่นจริง ๆ แต่ Starbucks หาที่ไหนก็ได้…”

ร้านกาแฟ “โกปี๊” จึงกลายเป็นทั้งตำนานประจำเมืองนครฯ และเป็น landmark ของจังหวัดนี้

“บางคนออกจากสนามบินก็ตรงไปกินกาแฟที่โกปี๊ก่อนจะไปทำธุระหรือเที่ยวจุดอื่น ๆ ของนครกันทีเดียว” เพื่อชาวนครบอก

พอโกแอ๊ดชวนผมหัดชงกาแฟแบบโบราณเท่านั้นแหละ ผมก็สัมผัสได้ถึงความเป็นต้นแบบของร้านกาแฟโบราณแห่งนี้ได้จริง ๆ

เขาพูดถูก เข้า Starbucks ไม่มี “บักกุ๊ดเต๋” หรือขนมจีนซาเปาและโต๊ะกาแฟโบราณแน่นอน

ไม่แต่เท่านั้น โกแอ๊ดบอกผมว่า “ที่นี่ลูกค้ามีตั้งแต่นายกรัฐมนตรีถึงคนขับสามล้อครับ….เราเป็นที่พบปะพูดคุยของคนทุกกลุ่มจริง ๆ”